Final Fantasy VII Remake Review

Traditionally, Final Fantasy has always been about legendary heroes, sinister bad guys, and beautiful women, brought together by fate for a fantastic adventure. Sure enough, Square Enix lost sight of that basic formula with the roadtrip of a boysband in part XV. Yet Final Fantasy VII Remake brings it all back. And then some! This game perfectly captures what the franchise is all about. From an engaging storyline and lovable characters to epic battles and impressive set pieces. It's all there. Frankly, I never expected to care so much for these characters all over again. Even more so than in the original game. And for that, the dev team deserves a huge thumbs up.

Final Fantasy VII Re:Coded

Surely everyone already knows about mercenary Cloud Strife, who joins the eco-warriors of Avalanche in their fight against the evil ShinRa Corporation. Let's skip the main storyline in favor of some fresh story beats. Final Fantasy VII Remake does not only expand on the existing story, but brings in fresh ingredients as well. Quite a lot even. And those new segments are perfectly integrated. Cloud and Tifa's relationship is far more nuanced. Likewise, Biggs, Wedge and Jessie especially are transformed into characters with an actual personality. Honestly, it's a joy to get to know them like this. Of course the core of the story remains untouched, but while it had only a skeleton for support in the original game, the Remake also consists of flesh and blood. The result feels perfectly organic.

Aside from deeper personalities for the main characters, the Remake introduces fresh faces at a high pace. My personal favorites? The underground leaders of the shady district of Wall Market. The new and often eccentric figures really take this whole place to the next level. Not only with their unique characteristics, but because they bring an amusing twist to situations from the original game. For example, the infamous and renewed Honey Bee Inn is absolutely spectacular thanks to its Moulin Rouge influences. Equally awesome is the Corneo Colosseum, where the commentaries of the hosts will definitely put a smile on your face.

That said, Square Enix has to be careful in taking too much artistic liberty while handling the source material, since the ending of the Remake is quite bold. Don't get me wrong: the conclusion was as epic as it was surprising, but it could really vex long-time fans. Surely the team could still take it in any direction they want, but they need to find a very strict balance between expansion and renewal. I am definitely aboard for the whole trip and already excited for the next chapters, but I also fear that Square Enix might lose a lot of passengers if the voyage deviates too much from the original. It comes down to a balancing act on a tight rope, so I hope Tetsuya Nomura and team listen to the fans and don't go freestyling too much. After all, this is not Kingdom Hearts.

Buster Sword 'em up

Final Fantasy VII Remake really shakes up the concept of the original game, which is apparent in gameplay too. Turn-based battles make room for action-oriented combat and that works surprisingly well. While you're hacking away at hordes of enemies with the Buster Sword, a small ATB-gauge fills up. Once it's full, players can open the command menu to spend a segment of that gauge on powerful abilities or destructive spells. While choosing your ability, the action goes into extreme slow-motion, similar to tactical pauses in Dragon Age. That way, players can pick the desired attacks or magicks without feeling rushed.

As a long-time Final Fantasy fan, I must say this new combat system is extremely gratifying, because it combines the cinematic action from Advent Children with the tactical possibilities of the ATB-system. Through the command menu, players can even issue orders for their companions, which gives them complete control over the battlefield. Admittedly, things can get chaotic at times, especially while fighting challenging foes. How so? Well, your comrades aren't too keen on using their abilities without direct orders. As a result, you occasionally need eyes on the back of your head to greatly improve the survival chances of your crew. Nothing a bit of micromanagement can't handle, but a little more independence would have been a nice touch.

Overall, the new combat system really shines. Square Enix makes sure that it can do so in every part of the game. Monsters that were just cannon fodder in the original, return as full-fledged multi-phased boss battles in the Remake. On top of that, nearly every single baddie needs to be staggered in a different way, which makes every fight a puzzle in and of itself. Add to that the surprisingly new amount of dungeons and you'll have a lot of fighting fun. Mind you, fighting is not all you will do in these new surroundings, because they also serve puzzles and give better insight in the daily Midgar life.

Virtual paradise

Now that we're talking about level design anyway, let's take some time to discuss the visuals, because Final Fantasy VII Remake looks simply astounding. Returning players will enjoy the familiar sights, with remarkable additions that improve upon the original design. At the same time, new players will be blown away by the level of detail that the ecclectic city of Midgar has to offer. Getting off the train in Sector 7 offers an incredible view of the central pillar of the city, supporting all the plates. However, when Cloud wakes up in that same Sector the next day, the sunlight bathes the whole place in a completely different atmosphere. Which makes you walk the bustling streets once more. Even iconic locations like the serene Church in Sector 5 or the high-tech ShinRa headquarters are reinvented in spectacular fashion. As a result, returning players will have more than one nostalgic throwback. Only thing we are wondering about is why in the world didn't Square Enix add a Photo Mode to this game?

 

Did I already tell you that every setting is stylishly brought to life by the soundtrack? That's because every track in Final Fantasy VII Remake has three or more variations. Taking a stroll? Then you'll hear a peaceful tune playing in the background. Eventually, some bad guys will show up, which makes the music transition to the combat-version. As a result, there's a continuous dynamic soundplay going on, making sure the music perfectly resonates with the intensity of the situation on-screen. Of course, that seems only natural, but when you actively pay attention to it, it's impressive to see how meticulous Square Enix has approached every scene. Same goes for the voice-acting, which is top-notch throughout. The actors have done a tremendous job capturing the personalities of the diverse cast, which makes choosing a personal highlight impossible. And that, I can only applaud.

Ready for Battle?

Something fans of the original game are undoubtedly excited about, is the full comeback of the Materia system. Prepare to spend lots of time picking the right Materia for the job. It's quite the challenge, since starting a boss battle against a giant mech without Thunder spells is going to have you bite the dust pretty bad. But then should Square Enix have opted for a system that allows players to switch out Materia during battles? Definitely not, because doing so abandons the necessity of constantly searching for the right load-out, which is part of this system's charm. As Yuffie said in the movie Advent Children: 'Hands off my materia'.

Another addition I thought was very cool is the ability to improve weapons. Every new weapon level gives players access to a set of perks, ranging from extra Materia slots to a load of stat boosts. It offers a slight option for customization, which allows players to develop characters as they see fit. On top of that, the game offers a variety weapons. Some focus on attack damage, while others prioritize magical havoc. Depending on your own preferences, you can either make Cloud into a heavy hitter or a deadly spellbinder. More freedom to the player and that's obviously a good thing.

All in all, Final Fantasy VII Remake is not just a game. It's a wonderful return to a beloved world and an emotional reunion with old friends.

(Editor's note: This review is the same as the one I wrote in Dutch, just translated to English. I apologize if there's any mistakes. Not a native English speaker and it's the first time I've done this. Still, I hope you like it, so let me know what you think!)

Final Fantasy VII Remake Review

Final Fantasy serveert traditiegewijs legendarische helden, sinistere bad guys en beeldschone dames, die samengebracht zijn door het lot voor een avontuur van epische proporties. Toegegeven, met de verknipte roadtrip van de boysband in deel XV was Square Enix even het noorden kwijt, maar Final Fantasy VII Remake brengt het aloude concept volledig terug. En hoe! De game weerspiegelt perfect waar de reeks voor staat. Van een meeslepend verhaal en boeiende personages tot intense battles en flagrante set pieces. We hadden nooit verwacht om opnieuw zo sterk mee te leven met de cast van Final Fantasy VII. Meer nog dan in de originele game. En daarom verdient Square Enix een dikke duim.

Final Fantasy Re:Coded

Ondertussen heeft iedereen wel gehoord van huurling Cloud Strife, die de milieubewuste verzetsstrijders van Avalanche een handje helpt. Dat basisverhaal slaan we even over ten voordele van de nieuwe story beats. Final Fantasy VII Remake diept niet alleen de bestaande materie uit, maar voegt ook compleet nieuwe elementen toe. En die zijn stuk voor stuk prima geïntegreerd. Zo behelst de relatie tussen Tifa en Cloud veel meer nuance. Ook behoren Avalanche-leden Jessie, Biggs en Wedge niet meer tot het decor. Uiteraard blijft de kern van het verhaal ongewijzigd, maar waar het origineel slechts een geraamte had om die kern te ondersteunen, heeft deze Remake ook organen, spieren en zelfs bloedvaten. Wat resulteert in een passend, organisch geheel.

Niet alleen de belangrijkste personages krijgen extra substantie, want de Remake introduceert verse karakters aan een snel tempo. Onze favorieten? De ondergrondse leiders van het ietwat louche nachtdistrict Wall Market. De nieuwe en vaak excentrieke figuren tillen het entertainmentdistrict naar een hoger niveau. Niet alleen door hun unieke karakter, maar ook door de amusante twist die ze geven aan situaties uit de originele game. De beruchte Honey Bee Inn heeft bijvoorbeeld een spectaculaire meerwaarde gekregen dankzij de Moulin Rouge-invloeden. Al waren wij ook fan van het Corneo Colosseum, waar de commentaren van de presentators ongetwijfeld een brede grijns op je smoelwerk toveren.

Toch mag Square Enix niet te veel artistieke vrijheid nemen, want het einde van Final Fantasy VII Remake is behoorlijk gewaagd. Begrijp ons niet verkeerd: de ontknoping was even awesome als verrassend, maar kan puristen tegen de borst stoten. Het team kan uiteraard nog steeds alle kanten op in de volgende hoofdstukken, al moet Square Enix een strikte balans vinden tussen expansie en vernieuwing. Wij zijn sowieso aan boord voor de hele trip en kijken al reikhalzend uit naar de climax, al gaan wij er ook vanuit dat de uitgever veel passagiers zal verliezen als de reis te hard afwijkt van het origineel. Balanceren op een strakke koord, dus hopen wij dat regisseur Tetsuya Nomura luistert naar de fans en niet teveel gaat freestylen. Want dit is geen Kingdom Hearts.

Buster Sword ‘em up

Dat Final Fantasy VII Remake de formule van het origineel stevig door elkaar schudt, is ook zichtbaar in de gameplay. Turn-based gevechten maken plaats voor actievolle confrontaties. En dat werkt verrassend goed. Terwijl je vijanden afrost met het Buster Sword, vult een Active Time Battle balkje zich op, waarvan je segmenten kan inruilen voor krachtige vaardigheden of magische spreuken. Als het ATB-metertje vol is, kan je een command menu openen. Op dat moment gaat de actie in extreme slow-motion, vergelijkbaar met de tactische pauzes van Dragon Age, zodat je de gewenste vaardigheid kan uitkiezen.

Als Final Fantasy expert zijn wij grote fan van het nieuwe systeem, omdat het de filmische actie van Advent Children combineert met de tactische mogelijkheden van het ATB-systeem. Via het command menu is het zelfs mogelijk om party members bevelen te geven, waardoor je nog steeds de volledige controle hebt. Al kan dat soms ook wat chaotisch worden. Zo hadden bondgenoten ietwat zelfstandiger hun vaardigheden mogen gebruiken tijdens pittige battles. Uiteraard is dat niets wat een beetje micro-management niet kan oplossen, maar het zorgt er wel voor dat je in sommige gevechten ogen op je rug moet hebben om de overlevingskansen van je party aanzienlijk te verhogen.

Cool is trouwens dat Square Enix dit nieuwe gevechtssysteem voldoende kans geeft om zijn charmes in de strijd te gooien. Monsters die in de originele game slechts klein grut waren, worden nu geserveerd als bazen met verschillende fases. Tel daarbij dat je zowat elk monster op een andere manier moet staggeren en het is duidelijk dat ook gevechten een zeker puzzel-element bevatten. Hadden we trouwens al vermeld dat er veel meer dungeons in deze game zitten? Vaak bevatten de nieuwe omgevingen een cool level design met hier en daar leuke puzzels, maar geven ze ook meer inzicht in het dagelijkse leven van Midgar.

Tech-gigant

Als we het dan toch over het level design hebben, nemen we er maar ineens de grafische pracht bij. Op zichzelf ziet Final Fantasy VII Remake er fenomenaal uit, maar het zijn vooral terugkerende gamers die van deze Remake zullen smullen. Tal van omgevingen zijn herkenbaar uit het origineel, met toevoegingen die het oorspronkelijke design zelfs overtreffen. Maar ook nieuwkomers zullen zich vergapen aan de eclectische stad van Midgar. Wanneer je uit de trein stapt in Sector 7 krijg je een geweldig zicht op de centrale zuil die alle platen ondersteunt. Maar als je ’s morgens wakker wordt in datzelfde district, baadt het zonlicht de hele omgeving in een hele andere sfeer. Waardoor je nog maar eens een rondje loopt om alle details mee te hebben. Zelfs iconische locaties zoals de kerk in Sector 5 of het hoogtechnologische gebouw van Shinra zijn op voortreffelijke wijze opnieuw uitgevonden. En dat levert voor terugkerende gamers fraaie, nostalgische momenten op. Enige wat wij ons afvragen is waarom Square Enix in godsnaam geen Photo Mode in de game gestopt heeft.

Hadden we trouwens al vermeld dat elke locatie sfeervol tot leven gebracht wordt door bijpassende muziek? Zowat elke soundtrack van deze Final Fantasy VII Remake heeft een drietal variaties. Kuier je door de straten? Dan zal een rustgevend deuntje spelen. Kom je wat bad guys tegen? Dan gaat de muziek over in de combat-versie. Dat resulteert in een dynamisch spel van muzikale sfeer-setting, die altijd perfect beantwoordt aan de ernst of intensiteit van de getoonde situatie. Op het eerste gezicht vanzelfsprekend, maar als je er actief op gaat letten, wordt pas duidelijk hoe minutieus Square Enix elke scène benaderd heeft. Het stemmenwerk is trouwens ook van de bovenste plank. De acteurs weten de persoonlijkheid van de diverse cast perfect te vatten en dat maakt het kiezen van een favoriet haast onmogelijk. En daar hebben wij alleen maar lof voor.

Klaar voor de strijd?

Iets waar veel fans van het origineel ongetwijfeld blij om zijn, is dat het Materia-systeem een integrale comeback maakt. Je zal dus heel wat tijd doorbrengen met het uitkiezen van de juiste Materia voor elk personage. Een tactische uitdaging, want als je een boss battle met een gigantische mech te lijf gaat zonder Bliksem-spreuken, dan ga je ferm afzien. Of Square Enix dan niet beter had gekozen voor een aanpak die spelers toelaat om Materia tijdens gevechten te switchen? Nope, want dan verlies je de noodzaak om voortdurend op zoek te gaan naar de juiste load-out, wat net de charme is van dit systeem. Of zoals Yuffie het in Advent Children zei: ‘Hands off my Materia!’

Vonden wij trouwens ook heel cool: de mogelijkheid om je strijdtuig te upgraden. Bij elk nieuw wapenlevel krijg je de keuze uit een waaier aan perks, zoals extra Materia slots, een permanente schadeboost of een sterkere verdediging tegen magie. Het biedt een lichte vorm van customizatie, die je toelaat om personages te ontwikkelen zoals jij dat wil. Bovendien is er een variatie aan wapentuig. Sommige met een voorkeur voor fysieke schade, andere zijn perfect voor magische ravage. Afhankelijk van jouw speelstijl kan je van Cloud een heavy hitter of dodelijke magiër maken. Meer vrijheid voor de speler dus. En dat kunnen we alleen maar toejuichen!

Al bij al is Final Fantasy VII Remake niet zomaar een game. Het is een geweldige terugkeer naar een geliefde wereld en een emotionele reünie met oude vrienden. Verplicht voer voor elke RPG-fan.

Is Final Fantasy VII Remake plots de meest gehate game ter wereld?

Final Fantasy VII is een game die veel rpg-liefhebbers nauw aan het hart ligt. Toen de remake op E3 aangekondigd werd, waren de fans in 7th Heaven. Wereldwijd konden gamers hun ogen niet geloven, getuige daarvan de volgende video (vanaf 1:30):

Zes maanden later was het enthousiasme een beetje bekoeld, dus was het tijd om nog eens wat olie op ’t vuur te gooien. Square Enix liet tijdens de PlayStation Experience 2015 een eerste full-blown trailer op het publiek los. Resultaat: fans werden gek van blijdschap, journalisten zaten op het puntje van hun stoel… Enfin, heel de gamewereld begon spontaan te kwijlen. En daar was genoeg reden toe. Strakke gameplay, gestoorde graphics, herwerkte omgevingen en extra verhaalelementen: Final Fantasy VII Remake zou veel meer zijn dan een luttele remake. 

Toch sloeg de wereldwijde vreugde snel om toen Square Enix een postduif stuurde met het volgende bericht:

‘Van meet af aan was duidelijk dat een remake van Final Fantasy VII te omvangrijk zou zijn voor slechts één release. De game wordt dus opgedeeld in verschillende delen en krijgt bijgevolg een episodische release.’

Fans schreeuwden moord en brand. Wereldwijd werden hooivorken geslepen en vuurtoortsen aangestoken. ‘Uitmelkerij! Geldwolven! Je kan beter rechtstreeks het geld uit de portefeuille van je fans jatten. THEY FUCKED IT UP!’ Sommige keyboardwarriors gaan zelfs zo ver om te stellen dat Square Enix tegenwoordig de ene fuck-up na de andere uit z’n mouw schudt. ‘Final Fantasy VII Remake’, zo luidt het,’ is de kers op een taart van fails’. 

Dit was mijn reactie. Ik zag het nieuws, keek ernaar en zei: ‘Een episodische release? So what!?’

Square Enix heeft alleen nog maar laten weten dat de game in verschillende delen zal verschijnen. Over de structuur van de remake en de marketing zijn helemaal nog geen woorden gelost. En toch zijn er talloze fans die conclusies trekken op basis van deze informatie en de uitgever meteen opknopen.

"Een episodische release? So what!?"

Nochtans hebben de ontwikkelaars een goede reden om Final Fantasy VII Remake op te splitsen. In een interview met de Japanse website Dengeki Online, leggen game producer Yoshinoro Kitase en game director Tetsuya Nomura de situatie uit:

‘Als we alle content in één release zouden proppen, moeten we bepaalde delen samenvatten of gewoonweg schrappen. Dat deden we niet graag, dus kiezen we ervoor om de game te splitsen’, aldus Nomura. Kitase vult aan: ‘In de nieuwe trailer zien we Sector 1 en 8 van Midgar. Alleen die regio's zijn al enorm groot. De volledige originele game herwerken op dit niveau, is onmogelijk in één release’.

Verder liet het duo ook nog weten dat het van de game geen pure nostalgische ervaring wil maken, maar dat het zelfs FFVII-veteranen wil verrassen.

Persoonlijk snap ik geen hol van de woede van de fans. De beweegredenen van het ontwikkelingsteam lijken oprecht en houden veel steek. Nomura en co willen van deze remake de best mogelijke remake maken die het kan zijn. En als ze daarvoor de game in stukjes moeten kappen, dan is dat maar zo.

In veel gevallen kent een episodische release sterke voordelen. Kijk maar naar The Walking Dead en Game of Thrones van Telltale. Of naar Life is Strange van Dontnod Entertainment. De episodische games zijn wereldwijd geliefd en de bittere keuzes blijven de fans wel een tijdje bij. 

Uiteraard geen keuzevrijheid voor Final Fantasy VII maar het verhaal zal z’n momentum heus niet verliezen. Zoals in The Walking Dead van Telltale houdt episode 3 ook rekening met de keuzes die je in de eerste twee episodes gemaakt hebt. Final Fantasy VII Remake zal op het gebied van character levels, verzamelde items, verkende dungeons en verslagen bosses allicht exact hetzelfde doen. Als elke episode dus een op zichzelf staande en coherente ervaring biedt in het uiteindelijke volledige geheel, zal het verhaal alleen maar beter gestructureerd zijn dan bij één release. En op die manier kunnen fans er altijd naar uitkijken om hun avontuur verder te zetten.

Je moet er bovendien ook rekening mee houden dat ook de originele game al een episodische release kende, zij het dat de drie discs in een doosje verkocht werden. En terwijl je bezig was met disc 1, kon je de content op disc 3 toch niet spelen, dus waarom zou je je nu druk maken over een episodische release. Square zorgt er met de opsplitsing van Final Fantasy VII Remake voor dat je van zoveel mogelijk content kan genieten. En dat is allesbehalve een slechte zaak.

"Mocht Square Enix ervoor gekozen hebben om de game niet op te splitsen, dan zaten de fans nu waarschijnlijk te zeuren dat ze te lang moeten wachten."

Daarnaast moet je in het achterhoofd houden dat elke episode van Final Fantasy VII Remake zo goed gevuld is dat het kan doorgaan voor een full game. En aangezien gamers nu al 60 euro neertellen voor een nieuwe Call of Duty die elk jaar hetzelfde is… well, nuff said.

Mocht Square Enix er langs de andere kant voor gekozen hebben om de game niet op te splitsen, dan zaten de fans nu waarschijnlijk te zeuren dat ze te lang moeten wachten. Final Fantasy XV is immers al bijna 10 jaar in ontwikkeling en we hebben nog altijd geen releasedatum meegekregen. Hoe lang zou een volledige herontwikkeling van Final Fantasy VII dan wel niet duren? Toegegeven, het team heeft voor de remake wel een basisgame waarop het zich kan baseren, maar toch… Met volledig nieuwe character models en graphics, een herwerkt gevechtssysteem, voice-overs en nieuwe verhaalelementen is het nog altijd een hele boterham.

Rooft Square Enix onze portefeuille dan leeg door de game in episodes naar de schappen te brengen? Het antwoord is opnieuw ‘neen’. Bij een episodische release kan je meestal elk hoofdstuk apart betalen of kiezen voor een seizoenspas. En Final Fantasy VII Remake zal allicht wel een seizoespas introduceren, althans in digitale vorm. Naar de marketingstrategie van de retailversie blijft het gissen, maar dat is geen reden om Square Enix nu al als dollarvreter te bestempelen. Veroordeel de uitgever dus niet voor uitspraken die hij niet eens gedaan heeft.

Waarom krijgt Square Enix dan toch de wind van voren? Omdat gamers tegenwoordig verwende krengen zijn. Het beste voorbeeld om dat te illustreren is nog altijd Mass Effect 3. Speciaal voor de fans heeft BioWare een director's cut voor die game gemaakt. Ok, het einde was niets veel soeps, maar om daarvoor naar de pijpen van de fans te gaan dansen is beetje extreem. Wat de remake van Final Fantasy VII betreft, zou Square Enix op de brandstapel vliegen voor elke keuze die het tijdens het ontwikkelingsproces zou maken, simpelweg omdat het hier om een gekoesterde parel gaat.

"Waarom krijgt Square Enix dan toch de wind van voren? Omdat gamers tegenwoordig verwende krengen zijn."

Ik ben persoonlijk heel blij met een remake van een rpg die het gamelandschap destijds volledig omgooide. En ik ben ook blij dat Square Enix tot het uiterste gaat om van deze game de beste game te maken die het kan zijn. De uitgever had het even goed kunnen laten bij de geblokte versie van 1997. En dan zouden we nooit kunnen genieten van deze prachtige nieuwe versie.

 

Brace yourselves... the games are coming!

't Is november. Uiteraard geen wereldschokkend nieuws, want elk jaar duikt er wel een november na oktober op. Maar voor gamers wordt deze november eentje om nooit te vergeten. Met releases als Fallout 4, Rise of the Tomb Raider en Star Wars Battlefront, zullen gamejunkies wereldwijd hun lief deze maand dikwijls alleen naar bed sturen.

Even alle mega-releases op een rijtje zetten:

Anno 2205 - 3 november
Need for Speed - 5 november
Call of Duty: Black Ops III - 6 november
Fallout 4 - 10 november
Starcraft II: Legacy Of The Void - 10 november
Rise of the Tomb Raider - 13 november
The Crew: Wild Run - 17 november
Assassin's Creed: Syndicate (PC) - 19 november
Star Wars Battlefront - 19 november
Game of Thrones: A Telltale Game Series (Retail) - 20 november
Bloodborne: GOTY Edition - 27 november

Holy mother of... GAMING INDUSTRY, Y U DO DIS? Ik heb m'n portemonnee de afgelopen maanden al een paar keer aan de zuurstof moeten hangen, maar voor november om is, ligt z'n ontslagbrief volgens mij nog op m'n bureau... 
Toch zal ik, en u ongetwijfeld ook, deze games vroeg of laat wel te spelen krijgen. Of had u echt gedacht dat u een nieuw avontuur met de Britse babe Lara Croft zomaar laat passeren?

Ook Star Wars Battlefront speelt u deze maand zeker nog. Als Darth Vader door de sneeuw van Hoth ploeteren en tegelijkertijd "jouw moeder is fokking lelijk!" door de headset tieren... U moet het eens proberen. Wie weet krijgt u dan wel "Luke, ik ben je oma!" als antwoord...

Last, but surely not least is er ook nog Fallout 4, het langverwachte nieuwe deel in de post-apocalyptische reeks van Bethesda. Eerst een nucleaire ramp overleven en daarna al het gemuteerd gespuis neerkogelen? Laat maar komen! Dankzij het V.A.T.S.-systeem zal u uw belagers weer met uiterste precisie uit elkaar knallen. Resultaat: een lekker sappige bloedfontein. 

Enfin, 't is te hopen dat u genoeg verlof heeft aangevraagd, of u gewoon ziek heeft gemeld, zodat u toch een beetje van al deze games kunt genieten. Indien niet, laten wij u wel weten of de games al dan niet de moeite zijn. Mochten wij toch te druk bezig zijn met het leegroven van tombes en het doodsabelen van Imperial stormtroopers, dan verwijzen we u graag door naar Invdr.net, waar u ook al het coolste gamenieuws vindt!

Laterz! And remember: never stop playing!